moc rodziny lectio divina Strona 1 2

 

moc rodziny lectio divina Strona 2 2

 

1. czytanie (Dz 14, 21b-27)

Bóg działa przez ludzi

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł i Barnaba wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, «bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego». Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.

Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Głosili słowo w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali.

Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary.

Psalm (Ps 145 (144), 8-9. 10-11. 12-13 (R.: 1b))

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu 
Albo: Alleluja

Pan jest łagodny i miłosierny, * 
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy. 
Pan jest dobry dla wszystkich, * 
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu 
Albo: Alleluja

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła * 
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy. 
Niech mówią o chwale Twojego królestwa * 
i niech głoszą Twoją potęgę.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu 
Albo: Alleluja

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę * 
i wspaniałość chwały Twojego królestwa. 
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, * 
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu 
Albo: Alleluja

2. czytanie (Ap 21, 1-5a)

Bóg otrze wszelką łzę

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma.

I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: «Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie „Bogiem z nimi”. I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły».

I rzekł Zasiadający na tronie: «Oto czynię wszystko nowe».

Aklamacja (J 13, 34)

Alleluja, alleluja, alleluja

Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, 
tak jak Ja was umiłowałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 13, 31-33a. 34-35)

Przykazanie nowe daję wam

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy.

Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».

 

 

Pierwsze rzeczy ustępują nowym

Słowo Boże ukazuje nam zbawczą sekwencję zdarzeń, które rozpoczynają się od pierwszych rzeczy, a zmierzają do kulminacji, którą opisuje księga Apokalipcy: „następnie ujrzałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły”. Przyjrzymy się dziś znamionom pierwszych rzeczy i znakom rozpoznawczym nowej ery. Idąc od początku do końca możemy zakosztować pełni drogi, prawdy i życia.

Pierwsze rzeczy

Czas szukania

„Będziecie mnie szukać, lecz teraz powtarzam wam to, co powiedziałem Żydom: Dokąd Ja odchodzę, wy nie możecie się udać”. W przestrzeni pierwszych rzeczy Bóg jest często niewidoczny i wymaga wyboru poszukiwania. Czasem można mieć wrażenie, że Bóg ukrywa się i odchodzi zostawiając nas samym sobie. Początki wiary mogą być czasem wyjątkowo bolesnych poszukiwań i wyborów.

Czas wierności

„Wszędzie utwierdzali uczniów i zachęcali do wytrwania w wierze. Tłumaczyli, że trzeba znieść wiele utrapień, by wejść do królestwa Bożego”. Pierwsze rzeczy są naznaczone drogą utrapienia, dlatego wymagają i uczą wytrwania w wierze. W początkach historii zbawienia stabilizują się fundamenty, a przejście przez pustynię kształtuje serce wolne od buntu i wierne w miłości.

Czas modlitwy i postu

„Najpierw modlili się i pościli, a potem polecali ich Panu, w którego uwierzyli”. Człowiek wierzący musi być karmiony modlitwą i postem, aby nie zatrzymać się na pierwszych rzeczach. Tylko dzięki modlitwie można odróżnić alfa od omega, a post pozwala nie umrzeć już na początku drogi.

Czas świadectwa

„A oni opowiedzieli im, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak poganom otworzył drzwi wiary”. Świadectwo życia jest kołem napędowym dla historii zbawienia, bo tylko świadkowie potrafią otwierać drzwi wiary i nie zatrzymać się przy brzegu początku. Ludzie określani greckim słowem „martys” ryzykują wypłynięcie na głębię życia z nadzieją odkrycia nowego świata.

Nowy świat

Wieczna nowość

„I zobaczyłem, że z nieba od Boga zstępuje Miasto Święte, nowe Jeruzalem, gotowe jak oblubienica, która wystroiła się dla swojego męża”. Wówczas wszystko będzie nowe i wszyscy będą nieustannie zaskakiwani i zachwycani. Nic i nikt nie będzie się starzeć, bo starzeją się tylko pierwsze rzeczy.

Wieczna chwała

„Teraz Syn Człowieczy dostąpił chwały, ale i w Nim Bóg dozał chwały”. Pierwsze rzeczy mogą tylko obiecywać prawdziwą chwałę, ale czas i przestrzeń nie potrafią jej zatrzymać. Obecnie możemy wyłącznie doświadczać przedsmaku chwały, bo ona przynależy do wieczności.

Wieczna miłość

„Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali. Podobnie jak Ja was umiłowałem, tak i wy macie miłować jeden drugiego. Po tym wszyscy rozpoznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłować”. Droga miłości chrześcijańskiej nie tyle ma osiągnąć obecnie wzór miłości Chrystusa, ale powinna do niej nieustannie aspirować i dążyć. Im większa miłość wzajemna, tym bliżej do wiecznego Jeruzalem.

 

1. Czy nie ustajesz w poszukiwaniu Boga? Jaki odcinek drogi obecnie przemierzasz? Pustkowia, wierności, modlitwy, postu?

2. Czy doświadczyłeś przedsmaku obietnicy nowego? Jak Pan to objawił tobie ?
3. Jak rozumiesz nowe przykazanie nadane przez Jezusa?  W jaki sposób ostatnio udało Ci się je wypełnić?
4.Czy ze sposobu w jaki żyjesz ludzie mogą poznać, że jesteś uczniem Jezusa?