1. czytanie (Pwt 6, 2-6)

Będziesz miłował Boga z całego serca

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«Będziesz się bał Pana, Boga swego, zachowując wszystkie Jego nakazy i prawa, które ja tobie rozkazuję wypełniać, tobie, twym synom i wnukom, po wszystkie dni życia twego, byś długo mógł żyć.

Słuchaj, Izraelu, i pilnie tego przestrzegaj, aby ci się dobrze powodziło i abyś się bardzo rozmnożył, jak ci przyrzekł Pan, Bóg ojców twoich, że ci da ziemię opływającą w mleko i miód.

Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. Pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję».

Psalm (Ps 18 (17), 2-3a. 3b-4. 47 i 51ab (R.: 2))

Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja

Miłuję Cię, Panie, * 
Mocy moja, 
Panie, Opoko moja i Twierdzo, * 
mój Wybawicielu.

Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja

Boże, Skało moja, na którą się chronię, * 
Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono. 
Wzywam Pana, godnego chwały, * 
i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.

Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja

Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka, * 
niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca. 
Ty dałeś wielkie zwycięstwo królowi * 
i łaską obdarzyłeś Dawida, Twego pomazańca.

Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja

2. czytanie (Hbr 7, 23-28)

Nieprzemijające kapłaństwo

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Wielu było kapłanów poprzedniego Przymierza, gdyż śmierć nie zezwalała im trwać przy życiu. Ten właśnie, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające. Przeto i zbawiać na wieki może całkowicie tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo wciąż żyje, aby się wstawiać za nimi.

Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, takiego, który nie jest zobowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie. Prawo bowiem ustanawiało arcykapłanami ludzi obciążonych słabością, słowo zaś przysięgi, złożonej po nadaniu Prawa, ustanawia arcykapłanem Syna doskonałego na wieki.

Aklamacja (J 14, 23)

Alleluja, alleluja, alleluja

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, 
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mk 12, 28b-34)

Pierwsze ze wszystkich przykazań

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»

Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».

Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».

Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

 

 

Gdzie jest Królestwo Boże?

Dziesiejsza perykopa ewangeliczna rozpoczyna się od zdania: „wówczas podszedł jeden z nauczycieli Pisma”. W ten sposób rozpoczyna się piękne spotkanie z Jezusem, w którym przybliża się Królestwo Boże. Słuchając słowa Bożego zbliżamy się do Jezusa Chrystusa, do bliźnich oraz odnajdujemy samych siebie. Zwróćmy uwagę na trzy apekty, z których składają się najważniejsze przykazania miłości.

Gdzie jest Jezus Chrystus

Słuchając słowa Bożego możesz poznawać ustawy i przykazania, które Bóg dał „tobie, twoim dzieciom i wnukom, po wszystkie dni twego życia, abyś mógł długo żyć”. Jeśli będziesz starać się je wypełniać „będzie ci się dobrze powodziło w kraju mlekiem i miodem płynącym i staniesz się tak liczny, jak ci to obiecał Pan, Bóg twoich przodków”. Zgodnie z przepisami dzisiejszego pierwszego czytania Izraelici przybijają Słowo do swoich odrzwi oraz przywiązują do swojej ręki i umieszczają pomiędzy oczami. Tutaj odnajdujemy głęboką tożsamość sługi Jahwe, którego zasadniczym zadaniem jest słuchać Pana. Skoro naszym Panem jest Jezus Chrystus, bo „takiego właśnie potrzeba nam było najwyższego kapłana”, dlatego wystarczy być mu posłuszny. On „na zawsze może zbawić tych, którzy zbliżają się do Boga”. Nie ma skuteczniejszej drogi zbliżenia do Boga, jak słuchanie Słowa Bożego. Tam, gdzie czyta się, słucha i rozważa i wypełnia Słowo Pańskie, tam przybliża się Królestwo Boże.

Gdzie jest brat

Kiedy pewnego razu faryzeusze zapytali Jezusa o czas przyjścia królestwa Bożego, On odparł: „Królestwo Boże nie przychodzi w sposób dostrzegalny (...). Królestwo Boże jest bowiem pośród was”. Ktoś, kto zliża się do swojego brata buduje Królestwo Boże, a ktoś, kto miłuje swoich nieprzyjaciół już trwa w Królestwie. Jezus Chrystus niejednokrotnie mówił o miłości bliźniego, a permanentnie dawał temu świadectwo swoim postępowaniem. Odkrywając tożsamość dzieci Bożych, jednocześnie rozpoznajemy innych ludzi jako swoich braci. Zbliżając się do Jezusa, będziemy odnajdywać w nim swoich braci, których już nie będziemy nazywali sługami, ale coraz bardziej przyjaciółmi. Skupienie na Bogu uzdalnia do koncentracji na bliźnim i owocuje piękną jednością, prawdziwym braterstwem i Królestwem Bożym wśród nas.

Gdzie jestem ja

Papież Franciszek napisał: „ludzie, którzy sami sobie wystarczają kończą w wielkiej samotności”. Człowiek, który aspiruje do bycia niezależnym od Boga i od bliźnich jest skazany na bezkrólewie. Chcąc pięknie kochać samego siebie, a nie zamknąć się w chorym egoizmie, powinniśmy znaleźć punkt orientacyjny, którym jest Jezus Chrystus – wschodzące słońce. W świetle Słowa, które będzie pomiędzy naszymi oczami zobaczymy, że inni ludzie to nie drzewa, ale bracia, gdyż mamy tego samego Ojca. Zbliżając się do Jezusa, będziemy jakby z automatu zbliżać się do drugiego człowieka. Ciekawe, że zapominając o sobie i nie szukając siebie, możemy znaleźć siebie w Królestwie Bożym!!!

1.Jaką masz relację ze Słowem -Jezusem?Słuchasz Słowa?

2.Czy przykazanie , aby miłować Boga z całego serca, z całej duszy, ze wszystkich sił odnosisz bezpośrednio do siebie – jako możliwe do wypełnienia?

3.Według słów Jezusa miłość do Boga i bliźniego oznacza przebywanie w Królestwie Bożym. A Ty-dzisiaj w jakim miejscu się znajdujesz? Gdzie jesteś?