1. czytanie (Jr 33, 14-16)

Potomek Dawida będzie wymierzał sprawiedliwość

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Tak mówi Pan:

«Oto nadchodzą dni, kiedy wypełnię pomyślną zapowiedź, jaką obwieściłem domowi izraelskiemu i domowi judzkiemu.

W owych dniach i w owym czasie wzbudzę Dawidowi potomstwo sprawiedliwe; będzie wymierzać prawo i sprawiedliwość na ziemi.

W owych dniach Juda dostąpi zbawienia, a Jerozolima będzie trwać bezpiecznie. To zaś jest imię, którym ją będą nazywać: Pan naszą sprawiedliwością».

Psalm (Ps 25 (24), 4-5. 8-9. 10 i 14 (R.: por. 1b))

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, * 
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami. 
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, * 
Boże i zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Dobry jest Pan i łaskawy, * 
dlatego wskazuje drogę grzesznikom. 
Pomaga pokornym czynić dobrze, * 
uczy ubogich dróg swoich.

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski * 
dla strzegących Jego praw i przymierza. 
Bóg powierza swe zamiary swoim czcicielom * 
i objawia im swoje przymierze.

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

2. czytanie (1 Tes 3, 12 – 4, 2)

Utwierdzenie w świętości na przyjście Chrystusa

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia:

Pan niech pomnoży was liczebnie i niech spotęguje miłość waszą nawzajem do siebie i do wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały w nienagannej świętości wobec Boga, ojca naszego, na przyjście Pana naszego, Jezusa, wraz ze wszystkimi Jego świętymi.

Na koniec, bracia, prosimy was i napominamy w Panu Jezusie: zgodnie z tym, co od nas przejęliście o sposobie postępowania i podobania się Bogu – jak już zresztą postępujecie – stawajcie się coraz doskonalszymi! Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam w imię Pana Jezusa.

Aklamacja (Ps 85 (84), 8)

Alleluja, alleluja, alleluja

Okaż nam, Panie, łaskę swoją 
i daj nam swoje zbawienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 21, 25-28. 34-36)

Oczekiwanie na powtórne przyjście Chrystusa

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. a gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie spadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi.

Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym».

Polecenia na adwent

Słowo Boże dotyczy zawsze rzeczy wielkich, ale zaprasza do drogi poprzez konkretne sprawy. Mimo to, że adwent jest oczekiwaniem na wielką tajemnicę Wcielenia, otrzymujemy dość szczegółowe wytyczne. Św. Paweł podkreśla: „Znacie przecież polecenia, jakie daliśmy wam w imię Pana Jezusa”. Spróbujmy zatem zauważyć w pierwszą niedzielę adwentu kilka poleceń w imię Jezusa Chrystusa

1. „Uważajcie na siebie”

Słowo Boże kilkakrotnie dziś zauważa, żeby zatroszczyć się o własne serce, ponieważ ono stanowi centrum naszego dowodzenia. Jeśli nasze serce nie będzie szczególnie chronione, to nie zdołamy uniknąć tego wszystkiego, co ma się zdarzyć. Św. Paweł modli się i życzy nam, aby w trakcie adwentu Pan umocnił nasze serca, abyśmy byli nienaganni w świętości wobec Boga, naszego Ojca. Konkretnym zagrożeniem adwentu jest obżarstwo, pijaństwo i troski codziennego życia, ponieważ one czynią serca ociężałymi. Człowiek z zatłuszczonym sercem nie jest zdolny do adwentu, bo nie uważa na siebie. W konsekwencji osoba nieuważna względem siebie będzie niewrażliwa na znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach. Ociężałe serce jest nieuważne na bliźniego i może mieć problem z zauważeniem przychodzącego Syna Człowieczego.

2. „Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie”

Ociężałe serce jest raczej skłonne do spania, aniżeli do czuwania. Człowiek, który dogadza sobie w jedzeniu i piciu raczej nie będzie zdolny do wigilii, bo sen go zmorzy. Tylko osoba wolna i zatroskana o rzeczy przyszłe nie pozwoli zamknąć się w troskach doczesnych. Czujne serce jest bardzo wrażliwe na wolność, dlatego uważa na każdą pułapkę rozstawioną w adwencie. Serce zamknięte w klatce codziennych trosk będzie miało ogromny problem z modlitwą i czuwaniem. Bez modlitwy i czuwania, wcześniej czy później zorientujemy się, że jesteśmy jak ptaszek w klatce, który nie może usiąść na drzewie życia. Papież Franciszek ciągle przypomina, że wygoda i komfort usypiają serce i zamykają w sobie. Żyjąc w złotej klatce, można mieć pełny karmnik i ciepłe gniazdko, ale skrzydła coraz bardziej niezdolne do latania. Będąc w takim stanie, można dziś słyszeć słowa – „gdy to zacznie się dziać, wyprostujcie się i podnieście głowy, bo zbliża się wasze odkupienia” – i być zupełnie do tego niezdolnym. Człowiek bez modlitewnego czuwania nie będzie w stanie wyprostować się i podnieść głowy, ale raczej skuli się i ze wstydem opuści głowę.Adwent jest dla nas wszystkich czasem nadziei, łaski i przebudzenia ze snu. Bóg obiecuje nam, że będzie umacniał w nim nasze serca, a nas zaprasza do czynienia powyższego coraz lepiej. Adwentowe polecenia prowadzą do wzajemnej miłości.

1. Co szczególnie obciąża twoje serce? Wygoda, dążenie do ustawienia się, uniezależnienia, ciągłe troski?

2. Czy zauważasz u siebie predyspozycje (symptomy) serca ,,zatłuszczonego" i ,,ociężałego''?

3. Do czego jesteś dzisiaj zaproszony w tej Ewangelii na czas adwentu?

4. Co konkretnie chciałbyś zrobić w oczekiwaniu na Jego przyjście?