1. czytanie (Iz 62, 1-5)

Jeruzalem odnajduje swojego Oblubieńca

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Przez wzgląd na Syjon nie umilknę, przez wzgląd na Jerozolimę nie spocznę, dopóki jej sprawiedliwość nie błyśnie jak zorza i zbawienie jej nie zapłonie jak pochodnia.

Wówczas narody ujrzą twą sprawiedliwość i chwałę twoją wszyscy królowie. I nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana określą.

Będziesz prześliczną koroną w rękach Pana, królewskim diademem w dłoni twego Boga.

Nie będą więcej mówić o tobie «Porzucona», o krainie twej już nie powiedzą «Spustoszona». Raczej cię nazwą «Moje w niej upodobanie», a krainę twoją – «Poślubiona». Albowiem spodobałaś się Panu i twoja kraina otrzyma męża.

Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi, i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy, tak Bóg twój tobą się rozraduje.

Psalm (Ps 96 (95), 1-2a. 2b-3. 7-8. 9 i 10ac (R.: por. 3))

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Śpiewajcie Panu pieśń nową, * 
śpiewaj Panu, ziemio cała. 
Śpiewajcie Panu, * 
sławcie Jego imię.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Każdego dnia głoście Jego zbawienie. * 
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, 
rozgłaszajcie Jego cuda * 
pośród wszystkich ludów.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Oddajcie Panu, rodziny narodów, * 
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę. 
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, * 
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, * 
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem. 
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, * 
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

2. czytanie (1 Kor 12, 4-11)

Różne dary Ducha Świętego

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich.

Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości słowa, drugiemu umiejętność poznawania według tego samego Ducha, innemu jeszcze dar wiary w tymże Duchu, innemu łaska uzdrawiania przez tego samego Ducha, innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo, innemu rozpoznawanie duchów, innemu dar języków i wreszcie innemu łaska tłumaczenia języków.

Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce.

Aklamacja (Por. 2 Tes 2, 14)

Alleluja, alleluja, alleluja

Bóg wezwał nas przez Ewangelię, 
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 2, 1-11)

Pierwszy cud Jezusa w Kanie Galilejskiej

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego: «Nie mają wina».

Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?»

Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie».

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary.

Jezus rzekł do sług: «Napełnijcie stągwie wodą». I napełnili je aż po brzegi.

Potem powiedział do nich: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu». Ci więc zanieśli.

Gdy zaś starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – a nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory».

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

Degustacja wina

W Kanie Galilejskiej odbyła się degustacja wina, ponieważ można było spróbować różnych gatunków i określić smak. Kiedy nie ma wyboru i cały czas pije się to samo wino, wtedy trudno mówić o degustacji. W świetle dzisiejszego Słowa Bożego możemy posmakować win, które pochodzą z rozmitych ludzkich winnic i porównać je z napojem z winnicy Pana. Okazuje się, że Maryja ma najlepszy smak i wyczuwa momentalnie brak młodego wina w nowych bukłakach.

Pospolite wina

Te gatunki pochodzą z ludzkich doświadczeń, wysiłków i ekperymentów. Mogą zabezpieczać wesołą atmosferę na jakiś czas, np. na trzy dni, ale zawsze ten przyjemny szum w głowie się dość szybko kończy. Przychodzi moment, że ktoś powie: „Nie mają już wina” i wtedy szuka się innych ludzkich win, z reguły gorszego sortu. Wypływa to z zasady: „Każdy podaje najpierw dobre wino, a gdy goście sobie podpiją, gorsze”. Używając pospolitych win można być pewnym, że każde wesele w końcu zamilknie i będzie je można nazwać „opustoszone”. Ludzie znający tylko smak wytłoczonych przez siebie win nie potrafią rozsmakować się w dzisiejszym proroctwie Izajasza. Można być w panieństwie, małżeństwie, kapłaństwie czy wdowieństwie ciągle smutnym, osamotnionym i niekochanym, bo pierwsze wino się zawsze skończy. Można się do tego przyzwyczaić i wegetować w takim stanie bez smaku. Istnieje też możliwość, aby poszukać innego wina z kategorii pospolitych, ale one nie zachwycą żadnego starosty weselnego.

Wino Boże

Można byłoby mieć wrażenie, że także pochodzi z wysiłków ludzkich, ponieważ „słudzy, którzy czerpali wodę wiedzieli” ile trzeba było się naczerpać. Jednak sekret kryje się nie w naturalnych wysiłkach, ale w zdaniu Maryi: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Słowo Jezusa jest źródłem smaku i mocy wina. Wystarczy dogłębnie przyjąć Słowo i zwykła woda staje się Bożym winem. Ktoś, kto zachowuje Słowo Boże, tym samym zachowuje dobre wino, aż do tej pory. Pijąc wino Boże możemy coraz bardziej rozpoznawać smak różnych darów jednego Ducha, różnych posług jednego Pana oraz różnych działań jednego Boga. Będąc pod wpływem tego wina będziemy wypowiadać i rozumieć słowa mądrości, będziemy obdarzani wiarą, która uzdrawia, czyni cuda, prorokuje oraz mówi, tłumaczy i śpiewa językami. Pijąc to wino uwidoczni się dobro wspólne, ponieważ objawi się Boża chwała i uwierzą w Niego jego uczniowie. To wino może obdarzyć nas „nowym imieniem, które Pan sam ci nada”. Pod wpływem tego wina nikt nie może czuć się osamotniony i smutny, ale poślubiony i ukoronowany przez Pana. Kiedy „twój Budowniczy poślubi ciebie” i „będzie się radował tobą”, wtedy „przez wzgląd na Syjon nie będę milczał, przez wzgląd na Jerozolimę nie spocznę”, bo wino Boże zabezpiecza wieczną ucztę.

1. Jakiego gatunku wino pijasz? Skąd ono pochodzi? Gdzie go szukasz?

2.. Pod wpływem jakiego wina dzisiaj jesteś?

3. Czy rozsmakowałeś się w winie, które daje nam Jezus źródło prawdziwej radości?

4. W jakich obszarach Twojego życia brakuje Boskiego wina?

5. Jakie wino serwujesz w spotkaniu z drugim człowiekiem? Gustujesz ciągle w  domowych, pospolitych, wyprodukowanych w ludzkich winnicach czy zasmakowałeś już wybornego wina z Boskiej Winnicy?

6. Czy z umiesz z  wdzięcznością przyjmować dary, jakimi obdarza cię Duch? Czy może wybrzydzasz, masz pretensje, ponieważ wolałbyś  otrzymać więcej, coś lepszego?