1. czytanie (Dz 5, 12-16)

Wiara, która uzdrawia

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Wiele znaków i cudów działo się wśród ludu przez ręce apostołów. Trzymali się wszyscy razem w krużganku Salomona. A z obcych nikt nie miał odwagi dołączyć się do nich, lud zaś ich wychwalał.

Coraz bardziej też rosła liczba mężczyzn i kobiet przyjmujących wiarę w Pana. Wynoszono też chorych na ulice i kładziono na łożach i noszach, aby choć cień przechodzącego Piotra padł na któregoś z nich. Także z miast sąsiednich zbiegały się wielkie rzesze do Jeruzalem, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia.

Psalm (Ps 118 (117), 2-4. 22-24. 25-27a (R.: por. 1c))

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny 
Albo: Alleluja

Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». * 
Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki». 
Niech wyznawcy Pana głoszą: * 
«Jego łaska na wieki».

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny 
Albo: Alleluja

Kamień odrzucony przez budujących † 
stał się kamieniem węgielnym. * 
Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach. 
Oto dzień, który Pan uczynił, * 
radujmy się nim i weselmy.

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny 
Albo: Alleluja

O Panie, Ty nas wybaw, * 
pomyślność daj nam, o Panie! 
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, † 
błogosławimy wam z Pańskiego domu. * 
Pan jest Bogiem i daje nam światło.

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny 
Albo: Alleluja

2. czytanie (Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19)

Byłem umarły, oto jestem żyjący na wieki

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa. Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos, jak gdyby trąby mówiącej: «Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei».

I obróciłem się, by patrzeć, co to za głos do mnie mówił; a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, przyobleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem.

Kiedy Go ujrzałem, do stóp Jego padłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: «Przestań się lękać! Ja jestem Pierwszy i Ostatni, i Żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani. Napisz więc to, co widziałeś i co jest, i co potem musi się stać».

Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary

Aklamacja (Por. J 20, 29)

Alleluja, alleluja, alleluja

Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; 
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 20, 19-31)

Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Potrójny pokój

W dzisiejszej ewangelii Jezus Chrystus trzykrotnie wypowiada słowa: „pokój wam”. Co to może znaczyć?

Pokój, aby nie bać się własnego cienia

Tego pierwszego dnia tygodnia zapadł wieczór, a tam, gdzie przebywali uczniowie, zamknięto drzwi z obawy”. Uczniowie, którzy znaleźli się bez Jezusa, zostali opanowani przez strach. Można powiedzieć, że boją się o samych siebie, a nawet boją się samych siebie. Stany lękowe mogą doprowadzić do sytuacji, w której człowiek boi się niemal własnego cienia. Wówczas można bać się odwrócić, bo słyszane głosy mogą przerażać i paraliżować. W taki kontekst „przyszedł Jezus, stanął w środku i pozdrowił ich: Pokój wam. A gdy to powiedział, pokazał im ręce oraz bok”. Zmartwychwstały Chrystus przynosi pokój, który wyprowadza z ciemności nocy do światła dnia. Uzdrowiony tym pokojem Jan zaświadcza w Apokalipsie: „W dzień Pana ogarnął mnie Duch”, ponieważ tylko Duch Jezusa Chrystusa wyzwala z niewoli lęku. Po przyjęciu pokoju Jan nie boi się własnego cienia i jest zdolny, aby spojrzeć za plecy. „Obejrzałem się, żeby zobaczyć co za głos do mnie mówił. Gdy się obejrzałem, zobaczyłem siedem złotych świeczników, a pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego”. Cień, który wcześniej paraliżował, po dotknięciu pokojem Chrystusa, zaczyna leczyć. „Na ulice wynoszono chorych, kładziono na łóżkach i noszach, aby na któregoś z nich padł choć cień przechodzącego Piotra”.

Pokój, aby nie ba

się chorych, nieczystych i obcych

Jezus zaś odezwał się do nich ponownie: Pokój wam! Jak Mnie posłał Ojciec, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął i oznajmił im: Przyjmijcie Ducha świętego. Tym, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone; którym zatrzymacie, są zatrzymane”. Drugi pokój Zmartwychwstałego uzdalnia do misji i wypłynięcia na szerokie wody relacji. Zdrowa wspólnota jest ewangelizowana i ewangelizująca, czyli jest nieustannie karmiona pokojem, którego nie zatrzymuje dla siebie. Kościół, który zamyka się w sobie, zaczyna zatrzymywać grzechy i obumierać. Wspólnoty zapłodnione drugim pokojem są zdolne do dokonywania wielu znaków i cudów, aby „coraz większa liczba mężczyzn i kobiet przyłączała się do tych, którzy wierzyli w Pana”.

Pokój, aby nie bać się planów Bożych

Mimo zamkniętych drzwi, Jezus wszedł, stanął w środku i pozdrowił ich: Pokój wam. Następnie rzekł do Tomasza: (...) przestań być niedowiarkiem, a bądź wierzącym. Tomasz wyznał Mu w odpowiedzi: Pan mój i Bóg mój!”. Trzeci pokój prowadzi do głębokiej relacji z Jezusem i uzdalnia do wyznania go swoim Panem i Bogiem. Wówczas człowiek przestaje się lękać planów Bożych, które przerastają nasze zdolności i możliwości. Wobec majestatu Bożego każdy padnie jak martwy u Jego stóp, ale pokój Chrystusa jest jak prawa ręka na ramieniu i przekonujące słowa: „Nie bój się! Ja jestem Pierwszy i Ostatni, i Żyjący. Byłem umarły, a oto jestem Żyjący na wieki wieków”. Wówczas można na serio uwierzyć w słowa: „powołałem cię słusznie”.

1. Co budzi Twój lęk?Jakie drzwi zamykasz z obawy przed żydami? Czego się boisz? 
2. Które z relacji napawają Cię lękiem? Czego się boisz?
3. Czy jesteś gotowy do misji? Jesteś bardziej niedowiarkiem czy wierzącym? Czego się boisz?