1. czytanie (Iz 66, 18-21)

Powszechność zbawienia

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan:

«Ja znam ich czyny i zamysły. Przybędę, by zebrać wszystkie narody i języki; przyjdą i ujrzą moją chwałę. Ustanowię u nich znak i wyślę niektórych ocalałych z nich do narodów Tarszisz, Put, Lud, Meszek i Rosz, Tubal i Jawan, do wysp dalekich, które nie słyszały o mojej sławie ani nie widziały mojej chwały. Oni rozgłoszą chwałę moją wśród narodów.

Z wszelkich narodów przyprowadzą jako dar dla Pana wszystkich waszych braci – na koniach, na wozach, w lektykach, na mułach i na dromaderach – na moją świętą górę w Jeruzalem – mówi Pan – podobnie jak Izraelici przynoszą ofiarę pokarmową w czystych naczyniach do świątyni Pana. Z nich także wezmę sobie niektórych jako kapłanów i lewitów» – mówi Pan.

Psalm (Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15))

Całemu światu głoście Ewangelię 
Albo: Alleluja

Chwalcie Pana, wszystkie narody, * 
wysławiajcie Go, wszystkie ludy, 
bo potężna nad nami Jego łaska, * 
a wierność Pana trwa na wieki.

Całemu światu głoście Ewangelię 
Albo: Alleluja

2. czytanie (Hbr 12, 5-7. 11-13)

Kogo Bóg miłuje, tego karci

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Zapomnieliście o napomnieniu, z jakim Bóg się zwraca do was jako do synów:

«Synu mój, nie lekceważ karcenia Pana, nie upadaj na duchu, gdy On cię doświadcza. Bo kogo miłuje Pan, tego karci, chłoszcze zaś każdego, którego za syna przyjmuje».

Trwajcie w karności! Bóg obchodzi się z wami jak z dziećmi. Jakiż to bowiem syn, którego by ojciec nie karcił?

Wszelkie karcenie na razie nie wydaje się radosne, ale smutne, potem jednak przynosi tym, którzy go doświadczyli, błogi plon sprawiedliwości. Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i osłabłe kolana! Proste ślady czyńcie nogami, aby kto chromy, nie zbłądził, ale był raczej uzdrowiony.

Aklamacja (J 14, 6)

Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. 
Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 13, 22-30)

Królestwo Boże dostępne dla wszystkich narodów

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy.

Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?»

On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”.

Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym.

Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi».

Czy tylko nieliczni będą zbawieni?”

Na powyższe pytanie może odpowiedzieć tylko Pan, który jest sprawcą zbawienia i samym zbawieniem. Jezus Chrystus nie odpowiada wprost, ponieważ odpowiedź należy już do nas. Królestwo Boże jest otwarte na oścież, chociaż drzwi są dość ciasne. Czas wchodzenia jest również wyznaczony i ograniczony, dlatego trzeba uważać na opieszałość. Najważniejszym kryterium są jednak relacje, czyli zażyłe więzi, bo bez nich można usłyszeć „Nie wiem, skąd jesteście”. Słuchając dziś Słowa Bożego i wpatrując się w Jezusa Chrystusa, zauważmy zasadnicze relacje.

Synowska

Dziś Bóg się zwraca do nas jako do synów i obchodzi się z nami jak z dziećmi. Jezus Chrystus rozpoczął swoją publiczną działalność po usłyszeniu od Ojca: „Tyś jest mój Syn umiłowany”. Bycie dzieckiem stanowi podstawową relację, z której wyrastają wszystkie inne. Zaburzenia w byciu synem będą miały swoje silne reperkusje w relacjach na całe życie. Im płytsze stosunki z ojcem, tym trudniej o głębokie więzi w przyszłości. Można mieszkać w tym samym domu i odkryć po latach bolesną prawdę, że nie mam relacji syna. Podobnie jak w dzisiejszej ewangelii niektórzy mówią: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”, aby w końcu usłyszeć od Pana: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście”.

Braterska

W Jezusie Chrystusie odkrywamy kolejną relację, która polega na braterstwie. „Jeden jest wasz nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście”. Listy św. Pawła ciągle rozpoczynają się od słowa: „Bracia”. Bratestwo wyrasta z synostwa, ponieważ jednego mamy Ojca. Proroctwo Izajasza, które zapowiada chwałę świętego miasta na górze w Jeruzalem, dotyczy relacji braterskich. Ludzie z rozmaitych narodów: „Tarszisz, Put, Lug, Meszek i Rosz, Tubal i Jawan, do wysp dalekich” będą wspólnie oddawać chwałę Bogu. „Z wszelkich narodów przyprowadzą jako dar dla Pana wszystkich waszych braci”. Radością i chwałą Boga są głębokie relacje braterskie, gdzie najmniejsi są najwięksi, a ostatni pierwsi. Pozyskiwać braci dla Chrystusa mogą ludzie zdolni do głębokich więzi.

Ojcowska

Ojcem może być ten, który był wcześniej synem, a bez doświadczenia braterstwa żaden człowiek nie będzie umiał wychowywać do relacji. Głęboka więź ojcowska, która wyrasta z synostwa i braterstwa, uzdalnia do kochania bez nadopiekuńczości i karcenia bez przemocy. Dojrzała miłość ojcowska jest czuła i wymagająca oraz delikatna i wierna. Papież Franciszek zauważa w ostatniej adhortacji, że wielu z nas ma trudne doświadczenie ojca, który był raczej daleki i nieobecny, lub przeciwnie, dominujący i zaborczy. Syn wychowany przy takim ojcu jest skaleczony na całe życie i byłby pewnie w sytuacji beznadziejnej, gdyby nie dobra nowina o Ojcu. Papież Franciszek ogłasza ludziom młodym jako rzecz najważniejszą prawdę o miłości Ojca. Pisze: „Dla Niego jesteś naprawdę cenny, nie jesteś nieznaczącym, jesteś dla Niego ważny, bo jesteś dziełem Jego rąk (...). Postaraj się trwać przez chwilę w milczeniu, pozwalając się być przez Niego kochanym. Spróbuj uciszyć wszystkie głosy i krzyki wewnętrzne i pozostać przez chwilę w Jego objęciach miłości”.

1. Jaką masz relację z Bogiem Ojcem? Czujesz się kochany jak dziecko? 
Jak wygląda Twoja relacja z ojcem/matka ziemskim?
2. Jaką masz relację z Jezusem? Jak dbasz o bliskie spotkania z Przyjacielem?
 Jak dbasz o relację z bliskimi? Z kim jesteś w relacji braterskiej?
3. ,,Postaraj się trwać przez chwilę w milczeniu, pozwalając się być przez Niego kochanym.
 Spróbuj uciszyć wszystkie głosy i krzyki wewnętrzne i pozostać przez chwilę w Jego objęciach miłości”