1. czytanie (Iz 49, 3. 5-6)

Sługa Boży światłością całej ziemi

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan rzekł do mnie: «Ty jesteś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię».

Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.

A mówił: «To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi».

Psalm (Ps 40 (39), 2ab i 4ab. 7-8a. 8b-10 (R.: por. 8a i 9a))

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

Z nadzieją czekałem na Pana, * 
a On pochylił się nade mną. 
Włożył mi w usta pieśń nową, * 
śpiew dla naszego Boga.

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, * 
lecz otwarłeś mi uszy; 
nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. * 
Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

W zwoju księgi jest o mnie napisane: † 
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, * 
a Twoje Prawo mieszka w moim sercu». 
Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu † 
i nie powściągałem warg moich, * 
o czym Ty wiesz, Panie.

Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę

2. czytanie (1 Kor 1, 1-3)

Paweł apostołem Jezusa Chrystusa

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat, do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa!

Aklamacja (J 1, 14a. 12a)

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. 
Wszystkim, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 1, 29-34)

Chrystus jest Barankiem, który gładzi grzech świata

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».

Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Jak rozpoznać Mesjasza?
Dziś Słowo Boże daje nam kryteria rozeznania pomiędzy jedynym Mesjaszem i fałszywymi prorokami. Jeśli będziemy potrafili rozpoznać Jezusa Chrystusa, to nie będziemy mieć również problemów w rozróżnieniu Jego prawdziwych uczniów, którzy będą jak Jezus Chrystus. Popatrzmy na znaki rozpoznawcze.
„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”
Mesjasz przychodzi w postaci uniżonego sługi, który będzie pokorny i potulny jak baranek. Pierwsze czytanie traktuje dziś o słudze Jahwe, którego siłą jest Bóg. Przynosi On wyłącznie Dobrą Nowinę i mówi w imieniu Boga: „To zbyt mało, że jesteś moim sługą, aby podźwignąć plemiona Jakuba, i z powrotem sprowadzić ocalonych spośród Izraela. Ustanawiam cię światłością narodów, aby moje zbawienie dotarło aż po krańce ziemi”. Celem Jego misji jest zbawienie wszystkich ludzi bez wyjątku, co dokona się przez odpuszczenie grzechów. Mesjasz nie przychodzi, aby wytykać błędy i grzechy; nie przychodzi również, aby potępić świat za popełnione grzechy; przychodzi, aby zniszczyć grzech świata. Dokonuje tego płacąc najwyższą cenę, ponieważ sam siebie składa na ołtarzu przebłagania. Chwała Boża objawia się w największym uniżeniu Syna Bożego, przez co dokonuje się wywyższenie upadłej ludzkości. Chrystus zgładził wszystkie grzechy, które dotychczas się dopuściłem i które popełnię do końca życia. To jest szalona wiadomość prawdziwego Mesjasza. 
„Ja Go nie znałem”
W dzisiejszej perykopie ewangelicznej Jan Chrzciciel dwukrotnie podkreśla, że nie znał wcześniej Jezusa Chrystusa. Przygotowywał drogę temu, którego znał tylko ze słyszenia. Prawdziwy prorok i Jego nauka będą zawsze owiane pewną tajemnicą, której nie sposób zgłębić. Bóg, którego byśmy uchwycili jest z pewnością iluzją i złudzeniem. Oznaką fałszywych proroków jest system ideologiczny, który wszystko zawiera, tłumaczy i roztrzyga z pewnością siebie. Prawdziwy Mesjasz będzie nas zawsze wyprzedzał, bo był „wcześniej ode mnie”, a z drugiej strony, będziemy ciągle wyczekiwany, bo spotkanie z Nim jest karmione głębokim pragnieniem. Wielka i stała tęsknota jest cechą ludzi Bożych, którzy noszą tajemnicę w naczyniach glinianych.
„Gdy zobaczysz, że na kogoś zstępuje Duch i na nim pozostaje, wiedz, że on będzie chrzcił Duchem Świętym”
Może decydującym przymiotem Mesjasza jest posiadanie Ducha Świętego. Nie wystarczy Go nominalnie przyjąć w sakramencie chrztu czy bierzmowania, ale pozwolić, aby pozostał. Mesjasz jest tym, który otrzymał Ducha Bożego i nigdy się z Nim nie rozłączył. Stałość w wierze jest dziełem Ducha świętego, dlatego uczeń Chrystusa codziennie oddaje się do Jego dyspozycji. Najpierw sam zostaje Nim ochrzczony, a następnie w Jego mocy zanurza innych. Słomiany zapał jest domeną fałszywych proroków, a ogień, który płonie, ale się nie spala jest cechą Mesjasza i Jego sług.

1. Co robisz gdy doświadczysz grzechu?   Próbujesz o własnych siłach sobie z tym radzisz czy uznajesz, że potrzebujesz Zbawiciela i jego pomocy?
2. Co czujesz myśląc o spotkaniu z Bogiem? Tęsknotę i pragnienie czy raczej strach przed osądem?
3. Czy prosisz Ducha Świętego o pomoc? Czy zapraszasz Go do Swojego życia?