1. czytanie (Iz 8, 23b – 9, 3)

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę do morza, wiodącą przez Jordan, krainę pogańską. Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują w żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy, jak w dniu porażki Madianitów.

Psalm (Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14 (R.: 1b))

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

Pan moim światłem i zbawieniem moim

O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, †
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
po wszystkie dni mego życia,
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

2. czytanie (1 Kor 1, 10-13. 17)

Jedność chrześcijan

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Upominam was, bracia, w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli. Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa». Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?

Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.

Aklamacja (Por. Mt 4, 23)

Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Wersja dłuższa

Ewangelia (Mt 4, 12-23)

Na Jezusie spełnia się zapowiedź Izajasza

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim.

A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

Tak zaczyna się działalność Prawdy

W dzisiejszej Ewangelii widzimy Jezusa – wcieloną Prawdę, który rozpoczyna publiczną działalność. Może to stanowić inspirację, aby przemedytować okoliczności Prawdy. Zadajmy sobie najpierw następujące pytania: kiedy powinno się zaczynać działać? gdzie priorytetowo podejmować inicjatywę? jak rozpoczynać rozmaite przedsięwzięcia, żeby nie spalić na panewce? Odpowiedzi poszukajmy u boku Jezusa, który jest Prawdą.

Kiedy?

„Gdy Jezus usłyszał o uwięzieniu Jana, odszedł do Galilei. Opuścił jednak Nazaret”. Jezus Chrystus, który jest pełnią prawdy zaczyna swoją publiczną działalność po uwięzieniu Jana. Po tym jak głos zostaje uwięziony, zaczyna działać samo Słowo. Łaska najpełniej objawia się w przestrzeni ludzkiej słabości, a światłość najpiękniej rozbłyska w najgłębszej ciemności. Czas uwięzienia, bezradności i ograniczoności ludzkiej stanowią okoliczności najdogodniejsze dla działalności Prawdy. „Jak kiedyś Bóg upokorzył ziemię Zabulona i ziemię Neftalego, tak w przyszłości okryje chwałą drogę nadmorską, kraj za Jordanem, Galileę pogan”. Potrzeba było upokorzenia Jana Chrzciciela, aby zadziałała naga Prawda. Bez doświadczenia upokorzenia i doświadczenia własnej nędzy nie zacznie się pełna działaność Jezusa Chrystusa w naszym życiu. Łaska prawdy objawia się najpełniej na poziomie grobu i otchłani, a nie poczuciu mocy z własnej działalności. Kiedy człowiek ufa swoim przedsięwzięciom, to prawdopodobnie nie będzie wypatrywał nadejścia Prawdy.

Gdzie?

„Zamieszkał nad jeziorem, na pograniczu ziemi Zabulona i Neftalego. Tak spełniło się słowo przekazane przez proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, droga morska, kraj za Jordanem, Galilea pogan, lud, który był pogrążony w ciemności, ujrzał wielkie światło, a tym, którzy przebywali w mrocznej krainie śmierci, zajaśniało światło”. Jezus Chrystus rozpoczyna swoją publiczną działalność od krainy śmierci i ciemności. Idzie tam, gdzie jest najbardziej potrzebny, i gdzie sytuacja jest najbardziej dramatyczna. Nie objawia się najpierw w świątyni jerozolimskiej, ale w Galilei pogan. Nie zachwyca się raczej pięknie przyozdobionym wnętrzem, ale puka do najbardziej mrocznych miejsc w naszym życiu. Nie wypatrujmy Jego obecności w przestrzeniach „na pokaz”, ale w zamroczonych i wstydliwych kątach naszego życia.

Jak?

„Gdy szedł brzegiem Jeziora Galilejskiego, zobaczył dwóch braci (...). Powiedział do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że będziecie łowić ludzi”. Działalność Prawdy jawi się od początku jako akcja wspólnotowa. Jezus, który objawia miłość Ojca, czyni to przez budowanie miłości braterskiej. Działa w wielkiej delikatności wobec każdego człowieka, ale jest zdeterminowany, aby realizować prawdziwą wolność. Nie łamie żadnego biedaka, który jest jak trzcina nadłamana, ale łamie ciężkie jarzmo, rózgę, co jego plecy smagała, kij jego ciemięzcy”. Cechą może najbardziej charakterystyczną działalności Prawdy jest powszechność, bo „szedł przez całą Galileę” i ogromna dobroć, bo „głosił Ewangelię o królestwie i uzdrawiał ludzi ze wszystkich chorób i słabości”.

1  Kim naprawdę jesteś? Czujesz się silny, kontrolujesz swoje życie? Czy masz przestrzenie, których wolałbyś nikomu nie pokazywać, zakryć, wyprzeć?

2  Do czego zapraszasz Jezusa? Do twoich sukcesów, zamków które sam wybudowałeś? Czy oddajesz Mu swoją biedę? Wołasz bezradnie o Jego pomoc?

3  Czy znasz ludzi ze swojej wspólnoty? Ich cierpienia i radości? Czym teraz żyją?